28-06-06

Een afgesloten hoofdstuk.

Om heel eerlijk met jullie te zijn? Ik zit hier met serieuze gemengde gevoelens op dit moment. Heb vanavond mijn pc en fax van het werk netjes opgeborgen in mijn auto en ben ook nog even langs de car-wash gereden. Auto netjes gepoetst en met de stofzuiger erdoor en klaar was kees. Morgenvroeg om half negen ga ik op het hoofdkantoor in turnhout dan alles binnenleveren en tot zover dan mijn carriere bij der montageprofi. Na drie jaar en één maand zijn mijn dagen daar geteld. Zit ik ermee? Ja ergens wel want ik deed deze job ergens heel  graag maar tegenwoordig moet je alsmaar meer en meer presteren zonder dat er rekening wordt gehouden met de realiteit. Ook persoonlijke tegenslagen kan je niet meer in het leven roepen voor een mindere periode in je werkleven. En wat nu? Wel, dat is een goeie vraag? Heb ondertussen ettelijke gesprekken gehad maar tot op de dag van vandaag is er nog niets concreets uitgekomen. En dus zal ik mij maandag, voor het éérst in mijn leven, gaan inschrijven als werkzoekende. Terwijl ik dit hier allemaal neerschrijf bekruipt mij een angstig gevoel. Ik ben 36, net een huis gekocht, en werkloos. Als er één ding is dat ik heb geleerd door te werken voor Würth dan is het wel: nooit opgeven!!! Wel in mijn zoektocht naar ander werk zal ik dit zeker kunnen gebruiken.

23:47 Gepost door Stefke | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Wurth my ass Jonge, jonge, jonge. Da's pas ne goeie stap in uw leven, vertrekken bij Wurth. Voor Wurth werken, daar moet ge goe zot voor zijn. Hopelijk vind je snel iets anders. Zeker nu met huisje, tuintje, kat en kind.

Gepost door: bieke | 29-06-06

De commentaren zijn gesloten.