20-04-07

Is er nog leven?

ziekenhuis.Wel die vraag heb ik al een aantal keer op mail gekregen omdat er zo weinig nieuws komt te verschijnen op deze pagina en ik besloten om daar vanaf vandaag opnieuw iets aan te gaan doen daar ik sinds een aantal dagen geleden weer een ervaring rijker ben geworden. Dadelijk vertel ik jullie daar  wel meer over aangezien het niet om een meteen prettige ervaring gaat. En ja die stilte hier, je weet hoe dat gaat hé, tijd tekort. Ik ben ondertussen opnieuw aan het werk maar na wat ik dinsdagnacht heb meegemaakt dacht ik dat mijn carriere bij deze firma ook geen lang leven beschoren zou zijn en niet alleen mijn carriere. Toen ik dinsdag thuiskwam van het werk heb ik me eerst even de voeten op de bank gelegd met aan mijn zijde een goed glas rode wijn waarop ik vervolgens wou beginnen met mijn administratie maar ik moet zeggen ik voelde me niet al te best. Toen ik bij mijn huisgenoten informeerden naar hun culinaire wensen voor die avond klonk het in koor: Frietjes van de frituur. Daarop ben ik richting de dichtsbijzijnde frituur, waar we wel meer komen, gereden om onze bestelling te gaan ophalen. Eens thuis heb ik mijn frietjes met curryworst speciaal en bami-schijf verorberd in het gezelschap van een glas wijn en toen is het pas echt de verkeerde richting uitgegaan. De frietjes vielen als een blok beton op mijn maag en waren dringend op zoek naar een uitgang. Ik ga jullie de goorste details besparen maar ik had in mijn leven nog nooit zo moeten braken als die avond en daar zou het niet bij blijven. Eens terug van het toilet voelde ik me als een slappe dweil maar de druk in mijn maag wou maar niet weggaan wat ik geen goed signaal vond en dat was het ook niet. Wat volgde was het braken van puur bloed tot driemaal toe. Ik beefde en was aan het zweten als een rund en voelde me slap op de benen. Ik besloot dan maar om mijn bedje op te zoeken om tot rust te komen maar dit gebeurde niet want om iets over 1 uur s'nachts begon de ellende opnieuw. Ik heb nog geprobeerd om het toilet te bereiken maar dit bleek een maat voor niets te zijn. De eerste trap die ik tegenkwam ben ik afgedonderd en dit terwijl ik opnieuw begon te braken. Ik ben terecht gekomen in een enorme plas bloed waarna men mij met spoed naar het dichtsbijzijnde ziekenhuis heeft gebracht. Aldaar werd ik onderworpen aan allerhande tests om vervolgens op intensieve zorgen terecht te komen. Woensdag mocht ik naar een gewone kamer tussen, gelukkig, een aantal leuke verpleestertjes. Diezelfde dag werd een gastroscopie van mijn maag genomen wat niet meteen de leukste ingreep is. Conclusie: Kleine hiatale hernia, Oesophagitis L.A. classificatie A, Mallory-Weisstear met aanklevende bloedklonter enzovoort. Wat is er gebeurd? Wel, door het braken is mijn slokdarm gescheurd en heb ik een maagbreuk opgelopen waarna het bloed vanmijn slokdarm in mijn maag is terechtgekomen en dat moest er dus opnieuw terug uit. Vanochtend heeft men nog een Echo abdomen afgenomen en daarna mocht ik beschikken. Geloof me vrienden ik dacht dat het met mij gedaan was hier met dit aards bestaan. In het ziekenhuis was ik al bezig met me voor te bereiden om het tijdelijke voor het eeuwige in te ruilen en in mijn hoofd was ik ook vanochtend nog bezig met een afscheidsbrief op te maken voor mijn dierbaarste vrienden maar gelukkig hoef ik dit dus niet te doen zolang ik me maar aan de regels van de artsen hou. Wat wil dat zeggen? Wel eigenlijk zoveel als stop met leven. Geen alcohol, koffie, gashoudende dranken, fruitsap, vermijd vetten, kruiden, ajuin, look, tomaten, citrusvruchten, chocolade, volle melk en pepermunt. Zeg nu zelf: is dit nog een leven? Ik denk dat ik me de komende 6 maanden in quarantaine ga steken om er vervolgens uit te komen voor een 7 gangen menu met aangepaste wijnen. Neen ik heb besloten om mijn leven, na deze ervaring, een serieuze wending te geven daar ik geen zin heb om binnen korte tijd op mijn eeuwige rustplaats terecht te komen. Zolang er hier af en toe nog eens iets van me verschijnt weet je dat ik er nog ben. En nu, volgens de dokter zijn advies, RUST.

16:16 Gepost door Stefke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.